لُر زبان

به گزارش نشریه اینترنتی مردم لر (لور)، شبکه برون مرزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی، جام جم یک، با پخش برنامه طنز کاراکتر موهنی به نام "گرگعلی" یکبار دیگر فرهنگ، زبان، لباس و نام لر بختیاری و همچنین هموطنان عرب را اسباب طنز و تمسخر جهانیان کرد.

 این درحالی است که این شبکه ها هیچگاه تلاشی برای معرفی داشته های سرزمین و فرهنگ غنی مردم لر به جهانیان نکرده است.

همچنین سریال طنز "خنده بازار" که از شبکه 3 پخش می شود نیز در هفته های اخیر هر شب از ترانه لری مینجایی "بارو بارو" برای خنداندن مخاطبان خود استفاده می کند به گونه ای که این ترانه اکنون دیگر به عنوان یک ترانه طنز برره ای شناخته می شود تا یک ترانه عاشقانه لری. آیا سهم موسیقی لری از صدا و سیما همین است؟ آیا خود نسخه اصل این ترانه  هیچگاه مجال پخش از شبکه های سراسری را داشته است؟

چرا صدا و سیمای ایران هیچگاه تصویری واقعی و زنده و مقبول از فرهنگ لر را عرضه نمی کند؟ چرا فقط جنبه های طنزناک زندگی مردم لر باید مجال پخش بیابند و حتی به ترانه حماسی دایه دایه (در سریال موهن فاصله ها) و عاشقانه بارو بارو نیز از جنبه طنز نگاه شود. آیا مزد وفاداری و فداکاری مردم لر برای میهن اسلامی شان همین است؟

 آیا شبکه جهانی جام جم زیبایی های طبیعت لرستان و بختیاری را نیز به مخاطبان خود در فراسوی مرزها معرفی کرده است؟ آیا برای معرفی سهم مردم لر در انقلاب های مشروطه و انقلاب اسلامی گامی برداشته است؟ آیا زبان و موسیقی لری در فهرست تولید روزانه صدها ساعت برنامه فرهنگی از سوی ده ها شبکه رادیویی و تلویزیونی "فارسی" سهمی داشته است؟

گزارش و عکس های ایبنانیوز از کاراکتر موهن گرگعلی در شبکه جام جم

کانال 1 شبکه برون مرزی صداوسیمای جمهوری اسلامی (جام جم 1)، در یک کج سلیقگی آشکار به تحقیر و تمسخر ویژگی های فرهنگی اقوام ایرانی لر بختیاری پرداخت. در این برنامه که ظاهراً به مناسبت دهه فجر 1390 بر روی آنتن رفت، روح دهه فجر یعنی «برادری آحاد جامعه ایران در سایه تعالیم اسلام» نقض شد و کاراکتری به نام «گرگعلی» که خود را اهل چهارمحال و بختیاری معرفی کرد، پس از چند دقیقه نمایش لودگی و حرکات مضحک، پوشش محلی لری (شلوار دبیت) خود را برغم ابراز مخالفت و رویگردانی مجری، از پا درآورد و بینندگان با کمال تعجب مشاهده کردند که «گرگعلی» زیر لباس لری خود لباس عربی (دشداشه سفید) پوشیده است!

دوهفته‌نامه‌ی بیان لر /شهرام شرفی: ظاهرا پیامک‌ها درباره‌ی تمسخر لرها حالتی پابرجا پیدا نموده است. این جنبش را می‌توان جنبش تخریب وجهه‌ی قوم لر نامید. متاسفانه ما عادت کرده‌ایم که همدیگر را از راه‌هایی متنوع و متفاوت مسخره کنیم که این امر کاملا ضد آموزه‌های دینی و بایسته‌های اخلاقی و انسانی است. اگرچه شاید هر قومیتی که در کشور یزرگ ایران زندگی می‌کند ویژگی‌هایی منفی نیز داشته باشد، اما دلیل نمی‌شود که ما بر سر همان خصوصیات منفی تأکید کنیم و سرکوفت همدیگر بشویم.

رسانه‌های قوم لر نیز وظیفه دارند با این پدیده‌ی زشت مقابله کنند. نباید خودمان به خودمان بخندیم و نباید خیلی در این باره هم حساسیت به خرج بدهیم. یعنی نباید خیلی بزرگش کنیم. بلکه باید آگاه‌سازی داشته باشیم و به همگان بگوییم که ما همگی انسان‌هایی برابر و برادر هم هستیم و نزد خداوند مهربان، همگی برابر هستیم و فقط ایمان قوی‌تر نشانه‌ی برتری بر دیگری خواهد بود. ما کشوری هستیم که هم باید اتحادملی خود را حفظ کنیم و هم باید تکثر قومیتی و فرهنگی و عقیدتی را به رسمیت بشناسیم و نسبت به هم، کینه‌توزی نداشته باشیم و دچار تفرق و جدایی نشویم که اگر این‌گونه شود بسیار خطرناک خواهد بود.

 کسانی که به تولید این پیامک‌ها می پردازند آگاهانه یا نادانسته انشقاق اجتماعی و حتا سیاسی را رواج می دهند که بسیار مضر است و می‌تواند تهدیدی برای امنیت ملی و اجتماعی ما در درازمدت باشد. البته مسئولین استانی هم باید نسبت به معرفی سرمایه‌های توریستی و فرهنگی و تاریخی استان به دیگر مناطق کشور برنامه‌ریزی علمی و عملی داشته باشند تا بشود ارتباطات بین استانی را گسترش داد و مردم مناطق مختلف کشور با هم تعامل و ارتباط بیشتری داشته باشند تا فضای قطبی شدن و جدایی فرهنگی کاهش یابد و شهروندی برابرگونه و ملی و متکثر، رواج یابد.

تمدن لرستان به اندازه‌ی کافی معرفی نشده است و اگر فرض کنیم معرفی شده، توریست و گردشگر به اندازه‌ی کافی نداریم.هر مقدار در یک سرزمین، رفت و آمدی بیشتری وجود داشته باشد معرفی‌اش نیز افزونتر خواهد شد. هم مردم به ویژه جوانان و هم رسانه‌ها و هم مسئولین باید در این باره هوشیار باشند و برابری همه‌ی انسان‌ها و مصلحت ملی کشور را بالاتر از تمسخر و خنده بدانند. فرهنگ شادی و شوخی را باید به شکلی سالم و اخلاقی در جامعه رواج دهیم ؛ اما خط قرمز هر گفته یا نوشته یا پیامکی باید عدم توهین و تمسخر دیگری باشد.

متاسفانه صدا و سیما نیز در این زمینه کوتاهی کرده و برنامه‌ای قوی و علمی و جامعه‌شناسانه در این باره ندارد. وقتی در یک سریال تلویزیونی، لُر نماد کارگری و سادگی و عقب‌ماندگی فرهنگی معرفی می‌شود چه انتظاری از سایرین و دیگران است؟ این نوع نگاه‌ها از ناحیه‌ی هرکس یا هر گروهی که باشد نماد میل به نژادپرستی قومی است که برای کشور ما می‌تواند سَم مُهلک باشد.

خودتان قضاوت کنید که مثلا در بسیاری از کشورهای جهان به ویژه کشورهای توسعه یافته مردمانی متنوع از نظر ملیت با هم زندگی می کنند. آیا در آن کشورها نیز تا این حد انواع ملیت‌ها و قومیت‌ها مسخره می‌شوند؟ آن‌ها به مرحله‌ی برابری و ناسیونالیسم و شهروندی رسیده‌اند و ما با این همه آموزه‌ی دینی و ملی که در نهی تمسخر دیگری داریم باز در این باره می‌لنگیم و بی‌توجه شده‌ایم که خود ناشی از ضعف آموزش مدنیت و آموزش درست مفاهیم اخلاقی مدرن و امروزی ست.

در این مرحله کمترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که خودمان شریک جرم نشویم و در این باره مشارکت نکنیم و خود را کنار بکشیم و اگر پیامکی زشت دریافت می‌کنیم آن را پاک کنیم تا هویت تمدنی و اخلاقی خود را نادانسته و از روی نادانی پاک نکنیم!

شاید برخی‌ها بگویند برای مقابله، ما نیز باید استراتژی موشک جواب موشک را اجرا کنیم که البته مقابله به مثل اگر در یک کار ضد دینی و ضد ملی و ضد شهروندی و ضد اخلاق و انسانیت باشد به هیچ وجه جایز نیست. ما نباید منفعل باشیم و باید دیگران را از راه رسانه‌ها و از راه صدا و سیمای استانی و مرکز به برابری‌خواهی و تکثرخواهی و برادری فرا بخوانیم نه این‌که ما هم کار بد را با واکنش بد پاسخ بدهیم.

به هر روی الگو و گفتمانی که ما باید مروج دهنده و پشنیبانش باشیم گفتمان دین‌مداری ، ملی‌گرایی وطنی ، اندیشیدن جهانی ، برابری خواهی و تکثرگرایی فرهنگی و عقیدتی است که همه‌ی این‌ها باید درچارچوب قوانین کشور انجام پذیرد. به امید این‌که هیچ فردی در این دنیا بخاطر ملیتش یا قومیتش ویا عقیده‌اش مسخره و تحقیر نشود.